ozębnia

« Powrót do Słownika

ozębnia – obwódka puszki zarodnikowej występująca u niektórych mszaków. W najprostszej postaci “ząbki” to okółek martwych komórek nachylonych nad otworem puszki (u płonników). Po odpadnięciu wieczka i po wyschnięciu “ząbki” odginają się na zewnątrz (ruchy higroskopowe) i umożliwiają wysypanie zarodników.

Kurs: Rośliny (3.4.) (3-letnie liceum)

Kurs: Rośliny (3.6.) (3-letnie liceum)

Kurs: Rośliny (3.4.) (4-letnie liceum)

Kurs: Rośliny (3.6.) (4-letnie liceum)

Dla zainteresowanych: często (np. u prątników) ozębnia jest bardziej masywna – okółek tworzą większe i dłuższe “ząbki” złożone z kilku warstw martwych komórek.

Krótko: pierścień z nachodzących na siebie struktur w kształcie zębów w górnej część puszki (zarodni) mszaków, często przystoso­wany do stopniowego wyrzucania zarodników.

Synonimy:
perystom
« Powrót do Słownika