wakuola

« Powrót do Słownika

– w botanice pęcherzykowata organella komórek roślin i grzybów oddzielona od cytoplazmy pojedynczą błoną (zwaną tonoplastem), wypełniona sokiem komórkowym. W młodych komórkach roślinnych wakuole są drobne, w dojrzałych — występuje najczęściej duża wakuola centralna. W komórkach grzybów występuje wiele małych wodniczek. Główną funkcją wakuoli jest magazynowanie wody, soli mineralnych oraz związków organicznych (w tym barwników i toksyn). Wakuole zawierające enzymy trawienne nazwano wakuolami litycznymi (są odpowiednikiem lizosomów).

Niewielkie wodniczki pokarmowe i wodniczki tętniące występują także u części protistów zwierzęcych, a te pierwsze także w niektórych komórkach zwierzęcych.

Kurs: Cytologia (11.4.) (3-letnie liceum)

Kurs: Cytologia (11.4.) (4-letnie liceum)

W zoologii niewielkie pęcherzyki w komórkach niektórych pierwotniaków i zwierząt. Wyróżnia się tu wakuole (wodniczki) odżywcze i tętniące.

Kurs: Cytologia (11.5.) (3-letnie liceum)

Kurs: Cytologia (11.5.) (4-letnie liceum)

Ogólnie: pęcherzyk otoczony błoną pełniący określone funkcje w różnych rodzajach komórek.

Uwaga: termin ten sprawia sporo problemów. Szczególnie dotyczy to wakuoli autofagowych, które występują u roślin i grzybów (por. lizosom).

Synonimy:
wodniczka
« Powrót do Słownika